GrabTombMezar

<!--:de-->Grab<!--:--><!--:en-->Tomb<!--:--><!--:tr-->Mezar<!--:-->

Mezar (Arapça: قبر ), (Azerice: məzar), (Latince: Gravis) ölen birinin ya da bir hayvanın gömülü olduğu yer (kabir, sin, makber, gömüt) anlamına gelir.Bazı toplumlarda ölüler yakılırken; İslam, Hristiyanlık ve Yahudilik gibi tek tanrılı dinlerde ölülerin mezar içinde diğer hayata geçmek için beklediğine inanılır. Tarihte büyük devlet yöneticileri için anıt mezarlar yapılmıştır. Mısır’daki piramitler ve Taç Mahal bunlardan bazılarıdır. Mezarların topluca bulunduğu alana mezarlık denir. İslamiyette ölüler genellikle kefenle toprağın altına gömülürken,isteğe bağlı olarak tabutla da gömülmektedir, Yahudiler kefene sardıkları ölüyü tabuta koyarak toprağa gömerler. Yalnız her iki inanç grubunda da,bu tabutların ahşap ve tahta ürünlerinden yapılmasına, metal kısım içermemesine ve dolayısıyla bedenin doğal çürüme sürecini yavaşlatarak toprakla buluşmasını engellememesine özen gösterilir. Eğer bir Müslüman cenazesi toprağa tabutla beraber indirilecekse, tabutun kapağı hafif aralık bırakılır ve tabutun içerisine de bir miktar toprak serpiştirilir.
Hristiyan inancında da toprağa gömülme esas defin şekli olsa da,cesedin krematoryumda yakılmasına günümüzde Ortodoks Kilisesi haricinde bir çok mezhepte izin verilmektedir. Yine çoğu hristiyan mezarları, toprağa gömülü olarak yer altında bulunsa da,tabutun yer yüzeyinden yüksekte bulunduğu mozole tarzında mezar odaları da kullanılmaktadır ve bu mozoleler genellikle tüm aile bireylerini alacak şekilde inşa edilmektedir.
İslam ve Yahudilik inançlarında, defin edilecek ölünün tahnit edilmesine,cesedin toprakla buluşup ayrışmasını engelleyeceği için karşı çıkılır, fakat Hristiyanlık dinine mensup ölüler, tahnit edilebilir ve definden önce ölüye kozmetik uygulanabilir.
Mezarların genellikle baş tarafında isim-doğum tarihi-ölüm tarihinin yazılı olduğu bir tahta parçası ya da bir taş bulunur. Bazı kültürlerde isim-doğum tarihi gibi yazılar haricinde, ölünün hayattayken çok sevdiği şeylerin çizimleri de bulunabilir.
Ölü, mezara çoğunlukla yatay olarak konulur ancak bazı kültürler ölülerini toprağa dik gömerler. Yine bazı kültürlerde bir mezarın içinde sadece bir adet ölü bulunuyorken; evli çiftler ranzaya benzeyen mezar tasarımları sayesinde aynı mezarda yatabilir.

Mezar (Arapça: قبر ), (Azerice: məzar), (Latince: Gravis) ölen birinin ya da bir hayvanın gömülü olduğu yer (kabir, sin, makber, gömüt) anlamına gelir.Bazı toplumlarda ölüler yakılırken; İslam, Hristiyanlık ve Yahudilik gibi tek tanrılı dinlerde ölülerin mezar içinde diğer hayata geçmek için beklediğine inanılır. Tarihte büyük devlet yöneticileri için anıt mezarlar yapılmıştır. Mısır’daki piramitler ve Taç Mahal bunlardan bazılarıdır. Mezarların topluca bulunduğu alana mezarlık denir. İslamiyette ölüler genellikle kefenle toprağın altına gömülürken,isteğe bağlı olarak tabutla da gömülmektedir, Yahudiler kefene sardıkları ölüyü tabuta koyarak toprağa gömerler. Yalnız her iki inanç grubunda da,bu tabutların ahşap ve tahta ürünlerinden yapılmasına, metal kısım içermemesine ve dolayısıyla bedenin doğal çürüme sürecini yavaşlatarak toprakla buluşmasını engellememesine özen gösterilir. Eğer bir Müslüman cenazesi toprağa tabutla beraber indirilecekse, tabutun kapağı hafif aralık bırakılır ve tabutun içerisine de bir miktar toprak serpiştirilir.
Hristiyan inancında da toprağa gömülme esas defin şekli olsa da,cesedin krematoryumda yakılmasına günümüzde Ortodoks Kilisesi haricinde bir çok mezhepte izin verilmektedir. Yine çoğu hristiyan mezarları, toprağa gömülü olarak yer altında bulunsa da,tabutun yer yüzeyinden yüksekte bulunduğu mozole tarzında mezar odaları da kullanılmaktadır ve bu mozoleler genellikle tüm aile bireylerini alacak şekilde inşa edilmektedir.
İslam ve Yahudilik inançlarında, defin edilecek ölünün tahnit edilmesine,cesedin toprakla buluşup ayrışmasını engelleyeceği için karşı çıkılır, fakat Hristiyanlık dinine mensup ölüler, tahnit edilebilir ve definden önce ölüye kozmetik uygulanabilir.
Mezarların genellikle baş tarafında isim-doğum tarihi-ölüm tarihinin yazılı olduğu bir tahta parçası ya da bir taş bulunur. Bazı kültürlerde isim-doğum tarihi gibi yazılar haricinde, ölünün hayattayken çok sevdiği şeylerin çizimleri de bulunabilir.
Ölü, mezara çoğunlukla yatay olarak konulur ancak bazı kültürler ölülerini toprağa dik gömerler. Yine bazı kültürlerde bir mezarın içinde sadece bir adet ölü bulunuyorken; evli çiftler ranzaya benzeyen mezar tasarımları sayesinde aynı mezarda yatabilir.

Mezar (Arapça: قبر ), (Azerice: məzar), (Latince: Gravis) ölen birinin ya da bir hayvanın gömülü olduğu yer (kabir, sin, makber, gömüt) anlamına gelir. Bazı toplumlarda ölüler yakılırken; İslam, Hristiyanlık ve Yahudilik gibi tek tanrılı dinlerde ölülerin mezar içinde diğer hayata geçmek için beklediğine inanılır. Tarihte büyük devlet yöneticileri için anıt mezarlar yapılmıştır. Mısır’daki piramitler ve Taç Mahal bunlardan bazılarıdır. Mezarların topluca bulunduğu alana mezarlık denir. İslamiyette ölüler genellikle kefenle toprağın altına gömülürken,isteğe bağlı olarak tabutla da gömülmektedir, Yahudiler kefene sardıkları ölüyü tabuta koyarak toprağa gömerler. Yalnız her iki inanç grubunda da,bu tabutların ahşap ve tahta ürünlerinden yapılmasına, metal kısım içermemesine ve dolayısıyla bedenin doğal çürüme sürecini yavaşlatarak toprakla buluşmasını engellememesine özen gösterilir. Eğer bir Müslüman cenazesi toprağa tabutla beraber indirilecekse, tabutun kapağı hafif aralık bırakılır ve tabutun içerisine de bir miktar toprak serpiştirilir.

Hristiyan inancında da toprağa gömülme esas defin şekli olsa da,cesedin krematoryumda yakılmasına günümüzde Ortodoks Kilisesi haricinde bir çok mezhepte izin verilmektedir. Yine çoğu hristiyan mezarları, toprağa gömülü olarak yer altında bulunsa da,tabutun yer yüzeyinden yüksekte bulunduğu mozole tarzında mezar odaları da kullanılmaktadır ve bu mozoleler genellikle tüm aile bireylerini alacak şekilde inşa edilmektedir.

İslam ve Yahudilik inançlarında, defin edilecek ölünün tahnit edilmesine,cesedin toprakla buluşup ayrışmasını engelleyeceği için karşı çıkılır, fakat Hristiyanlık dinine mensup ölüler, tahnit edilebilir ve definden önce ölüye kozmetik uygulanabilir.

Mezarların genellikle baş tarafında isim-doğum tarihi-ölüm tarihinin yazılı olduğu bir tahta parçası ya da bir taş bulunur. Bazı kültürlerde isim-doğum tarihi gibi yazılar haricinde, ölünün hayattayken çok sevdiği şeylerin çizimleri de bulunabilir.

Ölü, mezara çoğunlukla yatay olarak konulur ancak bazı kültürler ölülerini toprağa dik gömerler. Yine bazı kültürlerde bir mezarın içinde sadece bir adet ölü bulunuyorken; evli çiftler ranzaya benzeyen mezar tasarımları sayesinde aynı mezarda yatabilir.

 

Bunlarda İlginizi Çekebilir

Mezar Kültüründe...

<!--:de-->Mezar Kültüründe En Zengin Ülke Türkiye<!--:--><!--:en-->Mezar Kültüründe En Zengin Ülke Türkiye<!--:--><!--:tr-->Mezar Kültüründe En Zengin Ülke Türkiye<!--:-->

Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Temel Eğitimi Bölümü öğretim üyesi Yrd. Doç. Dr. Yunus Berkli, mezar kültüründe dünyada en zengin ülkenin Türkiye olduğunu belirterek, "İslam öncesi dönemden başlayarak, mezar kültürü"... read more

Alıştırma olsun ...

<!--:tr-->Alıştırma olsun diye kendine mezar yaptırttı<!--:-->

70 yaşındaki Kadir Özmekik ölmeden kendi için anıt mezar yaptırdı. Zonguldak'ın Gökçebey ilçesi Çay Mahallesi'nde ikamet eden 70 yaşındaki Kadir Özmekik, kendi mezarını yaptırdı. Eşi hayatta iken yaptırdığı anıt mezar read more

Gülben Ergen kendi...

<!--:tr-->Gülben Ergen kendisi için mezar almak istedi, alamadı<!--:-->

Gülben Ergen, Twitter hesabına mezar almak istediğini ama başarılı olamadığını yazdı. Ergen, önceki gün Twitter'da yazdığı "Mezarımı almak istedim... Olmadı" tweet'iyle hayranlarını şaşırttı. Doğum kadar ölümün de... read more